Numbridge — w_strategy

Startcijfers opeisen

Een startcijfer is een vakje dat al opgelost is. Je kunt het nemen zonder enig risico: er valt niets uit te rekenen en niets mis te grijpen. De prijs is een fiche (twee in blitzzalen), en die fiche gaat in de zak, niet uit het spel.

Opeisen koopt een vakje met materiaal in plaats van met afleiding. De vraag is altijd dezelfde: is dit vakje die prijs waard?

Wat een startcijfer duur maakt

startcijfer op het kortste pad van de tegenstander — heel duur: het is een snede
startcijfer op een smalle plek van jouw pad        — duur
startcijfer dat twee van je ketens verbindt        — duur
startcijfer in een omstreden blok (Domeinen)       — duur: het vijfde vakje beslist
startcijfer aan de rand, buiten beide paden        — goedkoop, meestal laten staan

Een goede gewoonte: laat aan het begin van een partij je blik over de startcijfers gaan en onthoud de twee of drie die op smalle plekken liggen. Om die wordt gevochten, en wie ze het eerst opmerkt, neemt ze zonder strijd.

Opeisen geneest geen blindheid

Een veelgemaakte fout: nergens iets te leggen, dus maar een startcijfer opeisen. Zo betaal je een fiche voor een vakje dat je niet nodig hebt, en verarm je de zak voor niets. Zie je nergens iets te leggen, kijk dan eerst nog eens (zie Een vakje vinden voor een cijfer); bewaar het opeisen voor vakjes die echt iets beslissen.

In Blitz is de prijs anders

Daar kost opeisen twee fiches en wordt er niet aangevuld: je speelt de volgende beurt met wat er over is, en nieuwe fiches komen pas aan het einde van die beurt. Je kiest alleen de eerste fiche — de tweede neemt het spel zelf, dus je kunt niet bewust met je zwaarste betalen.

Het 6×6-veld heeft zo'n tien startcijfers, allemaal goed zichtbaar, en beide spelers weten welke ervan de partij beslissen. In Blitz is opeisen dus geen routine maar een eenmalig offer: neem een startcijfer als het je meteen verbindt of de tegenstander meteen afsnijdt. Opeisen "voor de zekerheid" verliest in Blitz bijna altijd.

Denk ook aan de drempel: met één fiche in je hand is opeisen voor twee onmogelijk. Plan je het offer, zorg dan dat je op het moment zelf nog minstens twee fiches hebt.

Gratis opeisen aan het einde

Er is één tegemoetkoming: heb je helemaal geen fiches meer, dan is opeisen gratis, wat de prijs ook is. Dat verandert het eindspel.

Zolang er nog een gratis startcijfer op het veld staat, is een speler met een lege hand en een lege zak niet machteloos — hij neemt het voor niets. Een belangrijk startcijfer dat tot het einde van de partij blijft staan, kan die dus beslissen in het voordeel van wie het eerst door zijn fiches heen was. Is zo'n startcijfer een probleem voor jou, eis het dan op zolang je tegenstander nog fiches heeft en de volle prijs zou moeten betalen.

Het detail dat men vergeet

De prijs van opeisen gaat in de zak, niet uit het spel. De afgelegde fiche komt weer in omloop — bij jou of bij je tegenstander. Opeisen vermindert het aantal fiches in het spel niet, het geeft alleen het tempo van het bezit ervan door; een juist gelegd cijfer daarentegen haalt een fiche voorgoed weg. Dat verschil maakt de zak aan het einde van een partij zo dun.