Vier op een rij — w_strategy

Oneven en even rijen

Dit onderwerp gaat over hoe een partij beslist wordt als er geen directe dreigingen meer zijn en het bord volloopt. De regel is gevonden door Victor Allis, die het klassieke spel in 1988 oploste.

Op een 7×6-bord heeft elke kolom zes vakjes — een even aantal. Als beide spelers de kolommen gewoon tot boven vullen, krijgt de eerste speler de vakjes op de oneven rijen (1, 3, 5) en de tweede speler die op de even rijen (2, 4, 6): de tweede speler kan altijd antwoorden in dezelfde kolom waarin de eerste speelde.

Vandaar de regel voor dreigingen:

• De eerste speler (rood in de eerste partij van de match) heeft baat bij dreigingen op oneven rijen, vooral op de derde en vijfde rij.
• De tweede speler heeft baat bij dreigingen op even rijen.

Een dreiging van „jouw” pariteit rijpt vanzelf aan het einde van de partij: de tegenstander zal gedwongen worden eronder te spelen. Een dreiging van de „verkeerde” pariteit is meestal nutteloos — daar is de tegenstander aan zet, en hij blokkeert haar.

De tweede speler kan de strategie volgen om in dezelfde kolom te antwoorden (follow-up genoemd) en alles blokkeren wat de eerste opbouwt, zolang de eerste speler geen oneven dreiging heeft. Dus probeert de eerste speler zo vroeg mogelijk een oneven dreiging te maken, en probeert de tweede dat te voorkomen.

Deze regel geldt voor een gewoon bord van even hoogte. Op borden van oneven hoogte, met obstakels en op de cilinder is de pariteit anders verdeeld, en moet je opnieuw tellen.