Fries dammen
-
Bord van 10×10, elke speler heeft 20 schijven op de donkere velden van de vier dichtstbijzijnde rijen. Wit begint.
-
Een schijf gaat één veld diagonaal vooruit. Hij slaat in alle richtingen: diagonaal vooruit en achteruit, en recht — vooruit, achteruit en opzij. Recht ligt het volgende donkere veld twee velden verder: de schijf springt over het stuk dat daar staat en landt op het volgende donkere veld.
-
Een dam gaat diagonaal over elke afstand. Hij slaat op afstand diagonaal en recht en mag landen op elk vrij veld achter het geslagen stuk.
-
Een schijf wordt alleen dam als hij zijn zet op de laatste rij beëindigt. Gaat een slag over de laatste rij verder, dan blijft hij schijf.
-
Slaan is verplicht en een slag wordt tot het einde uitgevoerd. Geslagen stukken gaan na de hele zet van het bord; een stuk mag niet twee keer worden overgesprongen.
-
De slag met de hoogste waarde gaat voor: een dam is meer waard dan een schijf, maar minder dan twee (drie dammen zijn meer waard dan vijf schijven, maar minder dan zes). Bij gelijke waarde slaat de dam.
-
Zolang een speler nog schijven heeft, mag dezelfde dam niet meer dan drie zetten achter elkaar doen zonder te slaan: de volgende zet moet met een ander stuk.
-
Een gemiste slag kost geen stuk: de server accepteert zo'n zet gewoon niet.
-
Wie niet kan zetten, verliest. Remise: twee dammen tegen één — de sterkste partij heeft 7 zetten om te winnen; dam tegen dam als de speler aan zet niet kan slaan en kan ontsnappen; drievoudige herhaling van de stelling.
Bron: officiële spelregels van de World Frisian Draughts Foundation (2011), artikelen 1–21. De remise bij drievoudige herhaling is een VOG-regel: het reglement kent die niet.